Կախարդի մասին թափառական սյուժեի պատմությունը ուսումնասիրվել է տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարբեր տեսանկյուններից ոչ միայն գրականագետների, այլև պատմաբանների, փիլիսոփաների և հոգեբանների կողմից: Այս հոդվածում կանդրադառնանք Մանի վեպում հայտնի սատանայի հետ կնքված պայմանագրի դարավոր պատմության ի հայտ գալուն: Ուսումնասիրությունը հիմնված է ոչ միայն տարբեր հեղինակների Մարլո, Բալզակ, Բրյուսով, Գյոթե և ուրիշներ մոտ այս մոտիվի վերաբերյալ առկա պատկերացումների քննության վրա: Այն նաև նոր լույս է սփռում միջնադարյան լեգենդի Մանի ստեղծագործության մեջ անցման վրա: Նպատակն է ներկայացնել այս լեգենդի ազդեցությունը հեղինակի վրա և ցույց տալ, որ մշակույթի, դարաշրջանի, կրոնի, աշխարհագրության, ժանրի կամ հեղինակների հայացքների, ոճի, լեզվի որևէ նկատելի փոփոխություն չի կարող փոխել սյուժեի միջուկը. հերոսը, մութ ուժերի օգնության դիմաց, պայմանագիր է կնքում Սատանայի հետ՝ իր նպատակին հասնելու համար: Վեպը Ֆաուստի պատմության վերաիմաստավորումն է, որը դիտարկվում է 20-րդ դարի առաջին կեսի ֆաշիստական Գերմանիայի համատեքստում: Պատմությունը՝ կենտրոնանալով գեղարվեստական կերպարի կյանքի և աշխատանքի վրա, բացահայտում է ընտրված ուղու խաբեությունն ու վտանգը, ինչը անխուսափելիորեն հանգեցնում է դրա արագ փլուզման, հատկապես գեղարվեստական ոլորտում։

Բանալի բառերՅոհան Շփիս Ադրիան Լևերկյուն Սավա Գրուդցին պայմանագիր սատանայի հետ Թոմաս Մանն։