Հոդվածը նվիրված է Սիամանթոյի և Վահան Տերյանի ստեղծագործությունների համադրական ուսումնասիրությանը՝ ազգային ճակատագրի, պատմական հիշողության, հոգևոր հայրենիքի և ազգային ինքնության թեմաների տեսանկյունից։ Վերլուծվում են երկու բանաստեղծների գեղարվեստական աշխարհների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, բացահայտվում է նրանց գաղափարական հարազատությունը ազգային ողբերգության և հոգևոր դիմադրության ընկալման հարցում։ Ցույց է տրվում, որ Սիամանթոն ազգային ճակատագիրը պատկերում է հերոսական - ողբերգական տեսանկյունից՝ շեշտադրելով պայքարի, հավաքականության և վերածնության գաղափարները, մինչդեռ Տերյանը նույն խնդիրը ներկայացնում է ներաշխարհի, հիշողության և հոգևոր փորձառության հարթության վրա։ Ուսումնասիրությունը փաստում է, որ երկու հեղինակների ստեղծագործություններում հայրենիքը վերածվում է ոչ միայն աշխարհագրական, այլև հոգևոր և մշակութային տարածքի, իսկ ազգային ողբերգությունը ձեռք է բերում համամարդկային հնչեղություն։

Բանալի բառերՍիամանթո Վահան Տերյան Երկիր Նաիրի ազգային ճակատագիր ինքնություն պատմական հայրենիք հոգևոր հայրենիք դիմադրություն վերածնություն: