Սույն հոդվածը ուսումնասիրում է գրականության և գեղանկարչության փոխադարձ կապի առնչությունը Ջուլիան Բարնսի «Աչքը բաց պահել. Ակնարկներ արվեստի մասին» էսսեների ժողովածուում: Արվեստի տարբեր տեսակները և գրականությունը, որպես արվեստի մի ճյուղ, անքակտելի փոխառնչություններով են երբեմն հանդես գալիս, որտեղ երևակայության և իրականության սահմանները տարակերպ դրսևորումներ ունեն: Էսսեների այս ժողովածուում Բարնսը քննում է տարբեր նկարիչների ստեղծագործություններ, կարևորում դրանց արժեքը, ներկայացնում ընթերցողի, դիտորդի և բնորդի դերը տեքստ-գեղանկար փոխառնչության մեջ, որտեղ գեղանկարը վերածվում է տեքստի, իսկ տեքստը՝ պատկերի:

Բանալի բառերԲանալի բառեր՝ արվեստ բնորդ դիտորդ երևակայություն խաղ Օլիմպիա կտավ էկֆրասիս:

Սույն հոդվածը ուսումնասիրում է գրականության և գեղանկարչության փոխադարձ կապի առնչությունը Ջուլիան Բարնսի «Աչքը բաց պահել. Ակնարկներ արվեստի մասին» էսսեների ժողովածուում: Արվեստի տարբեր տեսակները և գրականությունը, որպես արվեստի մի ճյուղ, անքակտելի փոխառնչություններով են երբեմն հանդես գալիս, որտեղ երևակայության և իրականության սահմանները տարակերպ դրսևորումներ ունեն: Էսսեների այս ժողովածուում Բարնսը քննում է տարբեր նկարիչների ստեղծագործություններ, կարևորում դրանց արժեքը, ներկայացնում ընթերցողի, դիտորդի և բնորդի դերը տեքստ-գեղանկար փոխառնչության մեջ, որտեղ գեղանկարը վերածվում է տեքստի, իսկ տեքստը՝ պատկերի:

Բանալի բառերԲանալի բառեր՝ արվեստ բնորդ դիտորդ երևակայություն խաղ Օլիմպիա կտավ էկֆրասիս:

Սույն հոդվածը ուսումնասիրում է գրականության և գեղանկարչության փոխադարձ կապի առնչությունը Ջուլիան Բարնսի «Աչքը բաց պահել. Ակնարկներ արվեստի մասին» էսսեների ժողովածուում: Արվեստի տարբեր տեսակները և գրականությունը` որպես արվեստի մի ճյուղ, անքակտելի փոխառնչություններով են երբեմն հանդես գալիս, որտեղ երևակայության և իրականության սահմանները տարակերպ դրսևորումներ ունեն: Էսսեների այս ժողովածուում Բարնսը քննում է տարբեր գեղանկարիչների ստեղծագործություններ, կարևորում դրանց արժեքը, ներկայացնում ընթերցողի, դիտորդի և բնորդի դերը տեքստ-գեղանկար փոխառնչության մեջ, որտեղ գեղանկարը վերածվում է տեքստի, իսկ տեքստը՝ պատկերի:

Բանալի բառերԲանալի բառեր՝ արվեստ բնորդ դիտորդ երևակայություն խաղ Օլիմպիա կտավ էկֆրասիս:

Այս անգամ մեր ուսումնասիրության թեման Վիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» պիեսի և դրա դասական ոճի էկրանավորումներից մեկի՝ Կառլո Կառլեյի համանուն ֆիլմի համեմատական վերլուծությունն է։ Մեր առջև դրված խնդիրը համապարփակ լուծելու համար ֆիլմը կվերլուծենք համեմատելով Շեքսպիրի բնօրինակ ստեղծագործության հետ, միևնույն ժամանակ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Շեքսպիրի դրամատուրգիական բացառիկ ձեռագրին, բանալի տեսարաններին, ծպտյալ և ակներև խորհրդանիշներին, բառախաղերին և երկիմաստություններին, որոնք հնչում են ինչպես գլխավոր կերպանների բերաններով, այնպես էլ երկրորդական կերպարների։ Երկրորդական կերպարների կերպավորումը կարելի է համարել Շեքսպիրի ստեղծագործությունների կինոէկրանավորումների աքիլեսյան գարշապարը։ Այդ կերպարների խոսքն ու վարքը հաճախ է անտեսվում ռեժիսորների կողմից, ինչի արդյունքում շեքսպիրյան կարևորագույն ուղերձներն ու հատկապես թաքնված խորհրդանիշները դուրս են մնում ֆիլմերից։ Կառլո Կառլեյի «Ռոմեո և Ջուլիետ»-ը, որ նկարահանվել է 2013 թ․-ին և մինչ այժմ ֆիլմի դասական վերջին էկրանավորումն է։ Երկխոսությունների տեքստի առումով այն բավականաչափ շեղվում է Շեքսպիրի բնագրից և հնարավորինս պարզեցնում է շեքսպիրյան երկխոսությունները, ինչը ֆիլմը ավելի մատչելի է դարձնում կինոդիտողի համար։

Բանալի բառերկինոխորհրդանիշ երկիմաստություն երկրորդական կերպար ծպտյալ խորհրդանիշ էրոս տանատոս էկրանավորում սեռականություն Ձեֆիրելի Շեքսպիր բառախաղ բանալի տեսարան