Լեոն պահանջում է, որ գրականությունը կրի իր մեջ տենդենցիա: Գրականությունը գնահատվում է, ըստ էության օգտապաշտության դիրքերից, այն, ըստ Լեոյի, հարկ է, որ ունենա պրոգրեսը ներկայացնող իդեալներ: Լեոն իրականում պատմական առաջընթացի դիրքերից է գնահատում իր ուսումնասիրած գրականությունը: Ըստ նրա, գրականությունը պետք է ունենա կյանքի և մարդու բնության դրական ճանաչողություն: Առաջընթացը դրսևորող միտումը և իդեալը գրականության մեջ պատկերված կյանքը պետք է կրի իր կազմվածքում, այլ ոչ թե արտահայտվի իդեալակիր խոսափող հերոսների անունից: Նրանում արտահայտված գաղափարները պետք է ծառայեն ազգի, հասարակության և մարդկության բարօրությանը: Այս նախադրյալների հիման վրա ստեղծված գրականությունը, ըստ էության, դրապաշտական ռեալիզմ է, քանի որ նման գրականության իմացաբանությունը դրապաշտական իմաստասիրությունն է:

Բանալի բառերԹ. Բոքլ Ջ. Կոլինգվուդ գիտական պատմագրությու Լեո Հեգել աշխարհագրական դետերմինիզմ Մխիթարյաններ բնական գործոններ տենդենցիա Կարլ Լամպրեխտ

«Լեոն գրականության պատմաբան» հոդվածում նրա գրականագիտական ժառանգության քննությամբ ներկայացվում է գիտությունների զարգացման շնորհիվ հայ լուսավորական գրաքննադատությունից դրականpozitive քննադատության անցման պատմական իրողությունը։Քննաբար հիմնավորելով հայ գրականության պատմական հեռանկարի դրական բնույթը, Լեոն տարբերակում է նաև հայ գրականության մեթոդաբանության պատմական հերթափոխությունը։Լեոն, ի տարբերություն նախորդների, իրականում գրականության և գրաքննադատության դրական դպրոցի հետևորդ է։Հիմնվելով իր նախորդների փորձի վրա՝ մեծապես նաև նրա շնորհիվ է, որ հայ գրականությունն ու պատմությունը նախախնամական և լուսավորական մեկնաբանությունից անցան գիտական բացատրությունների համատեքստ։ Լեոն պահանջում էր նաև, որ գրականությունը կրի իր մեջ տենդենցիա: Գրականությունը գնահատվում է, ըստ էության, օգտապաշտության դիրքերից, այն, ըստ Լեոյի, հարկ է, որ ունենա պրոգրեսը ներկայացնող իդեալներ: Լեոն այդ առումով պատմական առաջընթացի դիրքերից է գնահատում իր ուսումնասիրած գրականությունը: Ըստ նրա, գրականությունը պետք է ունենա կյանքի և մարդու բնության դրական ճանաչողություն: Առաջընթացը դրսևորող միտումը և իդեալը գրականության մեջ, ըստ Լեոյի, պատկերված կյանքը պետք է կրի իր կազմվածքում, այլ ոչ թե արտահայտվի իդեալակիր խոսափող հերոսների անունից: Նրանում արտահայտված գաղափարները պետք է ծառայեն ազգի, հասարակության և մարդկության բարօրությանը: Այս նախադրյալների հիման վրա ստեղծված գրականությունը, ըստ էության, դրապաշտական ռեալիզմ է, քանի որ նման գրականության իմացաբանությունը դրապաշտական իմաստասիրությունն է:

Բանալի բառերԹ. Բոքլ Ջ. Կոլինգվուդ գիտական պատմագրությու Լեո Հեգել աշխարհագրական դետերմինիզմ Մխիթարյաններ բնական գործոններ տենդենցիա Կարլ Լամպրեխտ

«Լեոն գրականության պատմաբան» հոդվածում նրա գրականագիտական ժառանգության քննությամբ ներկայացվում է գիտությունների զարգացման շնորհիվ հայ լուսավորական գրաքննադատությունից դրականpozitive քննադատության անցման պատմական իրողությունը։Քննաբար հիմնավորելով հայ գրականության պատմական հեռանկարի դրական բնույթը, Լեոն տարբերակում է նաև հայ գրականության մեթոդաբանության պատմական հերթափոխությունը։Լեոն, ի տարբերություն նախորդների, իրականում գրականության և գրաքննադատության դրական դպրոցի հետևորդ է։Հիմնվելով իր նախորդների փորձի վրա՝ մեծապես նաև նրա շնորհիվ է, որ հայ գրականությունն ու պատմությունը նախախնամական և լուսավորական մեկնաբանությունից անցան գիտական բացատրությունների համատեքստ։ Լեոն պահանջում էր նաև, որ գրականությունը կրի իր մեջ տենդենցիա: Գրականությունը գնահատվում է, ըստ էության, օգտապաշտության դիրքերից, այն, ըստ Լեոյի, հարկ է, որ ունենա պրոգրեսը ներկայացնող իդեալներ: Լեոն այդ առումով պատմական առաջընթացի դիրքերից է գնահատում իր ուսումնասիրած գրականությունը: Ըստ նրա, գրականությունը պետք է ունենա կյանքի և մարդու բնության դրական ճանաչողություն: Առաջընթացը դրսևորող միտումը և իդեալը գրականության մեջ, ըստ Լեոյի, պատկերված կյանքը պետք է կրի իր կազմվածքում, այլ ոչ թե արտահայտվի իդեալակիր խոսափող հերոսների անունից: Նրանում արտահայտված գաղափարները պետք է ծառայեն ազգի, հասարակության և մարդկության բարօրությանը: Այս նախադրյալների հիման վրա ստեղծված գրականությունը, ըստ էության, դրապաշտական ռեալիզմ է, քանի որ նման գրականության իմացաբանությունը դրապաշտական իմաստասիրությունն է:

Բանալի բառերԹ. Բոքլ Ջ. Կոլինգվուդ գիտական պատմագրությու Լեո Հեգել աշխարհագրական դետերմինիզմ Մխիթարյաններ բնական գործոններ տենդենցիա Կարլ Լամպրեխտ

«Լեոն գրականության պատմաբան» հոդվածում նրա գրականագիտական ժառանգության քննությամբ ներկայացվում է գիտությունների զարգացման շնորհիվ հայ լուսավորական գրաքննադատությունից դրականpozitive քննադատության անցման պատմական իրողությունը։Քննաբար հիմնավորելով հայ գրականության պատմական հեռանկարի դրական բնույթը, Լեոն տարբերակում է նաև հայ գրականության մեթոդաբանության պատմական հերթափոխությունը։Լեոն, ի տարբերություն նախորդների, իրականում գրականության և գրաքննադատության դրական դպրոցի հետևորդ է։Հիմնվելով իր նախորդների փորձի վրա՝ մեծապես նաև նրա շնորհիվ է, որ հայ գրականությունն ու պատմությունը նախախնամական և լուսավորական մեկնաբանությունից անցան գիտական բացատրությունների համատեքստ։ Լեոն պահանջում էր նաև, որ գրականությունը կրի իր մեջ տենդենցիա: Գրականությունը գնահատվում է, ըստ էության, օգտապաշտության դիրքերից, այն, ըստ Լեոյի, հարկ է, որ ունենա պրոգրեսը ներկայացնող իդեալներ: Լեոն այդ առումով պատմական առաջընթացի դիրքերից է գնահատում իր ուսումնասիրած գրականությունը: Ըստ նրա, գրականությունը պետք է ունենա կյանքի և մարդու բնության դրական ճանաչողություն: Առաջընթացը դրսևորող միտումը և իդեալը գրականության մեջ, ըստ Լեոյի, պատկերված կյանքը պետք է կրի իր կազմվածքում, այլ ոչ թե արտահայտվի իդեալակիր խոսափող հերոսների անունից: Նրանում արտահայտված գաղափարները պետք է ծառայեն ազգի, հասարակության և մարդկության բարօրությանը: Այս նախադրյալների հիման վրա ստեղծված գրականությունը, ըստ էության, դրապաշտական ռեալիզմ է, քանի որ նման գրականության իմացաբանությունը դրապաշտական իմաստասիրությունն է:

Բանալի բառերԹ. Բոքլ Ջ. Կոլինգվուդ գիտական պատմագրությու Լեո Հեգել աշխարհագրական դետերմինիզմ Մխիթարյաններ բնական գործոններ տենդենցիա Կարլ Լամպրեխտ